یا من اسمه دواء وذکره شفاء

هرکه درمسیراست به ذکر نیازمند است واساسا آنچه باعث می شود درمسیر بمانیم واز آن خارج نشویم ذکر است

ذکر یعنی یاد ویادآوری

آنکه ذاکر است هم به یاد است هم به یاد آورنده ؛ بنابراین هم باید اهل ذکر باشیم هم اهل تذکر.

ذکر یعنی یاد وجای یاد در "یادستان" وجود هرکس یعنی قلب اوست ذاکر آن است که جانش مترنم به یاداوست والبته گاهی زبانش نیز مترنم است اما آنچه مهم است یاد قلبی است.اخاصیت ذکر قلبی آرامش است دلیلش هم واضحه ؛هر کسی کنار محبوبش آروم می گیره واز آنجائی که همه انسانها به گونه ای عاشق خدا هستند لذا یاد او ناخود آگاه آرامش دهنده آدمی است